Restaurant Review: ‘t Overhamme – Aalst
‘t Overhamme in Aalst stond al een tijd op mijn lijstje. Het is dicht bij huis en het is een (oud-) Jeunes Restaurateurs d’Europe die ondertussen ook de trotse bezitter is geworden van een Michelin ster. Over de Jeunes Restaurateurs schrijf ik later wel nog ’s een blogje maar nu is het voldoende om te zeggen dat dit het enige keurmerk is waar ik mij blindelings door durf laat leiden. Twee van mijn favoriete restaurants (Jaloa en Resource) zijn eveneens lid van dit culinaire gezelschap.
Het aperitief namen we in het salon en we kozen voor de huisaperitief, een frisse zoete mousserende rode wijn uit de Loire streek (aanrader). We bestelden het degustatiemenu en werden iets later gewenkt naar onze tafel die zich bevond in een vrij bizarre ruimte met drie tafels. De relatief fel verlichte ruimte deed me wat denken aan een chique kledingboetiek. Ik was dus niet onmiddellijk overtuigd van het kader. Maar gelukkig werd ik even later afgeleid door mijn smaakpapillen.
Het wachtbordje was een kortgebakken makreel met stukjes pompelmoes. Een intelligente combinatie waarbij de zure en bitere pompelmoes “de zwaarte” van de makreel neutraliseert. Het eerste gerecht was een geslaagde tartaar van diepzeekreeftjes met aardappel, gerookte paling, appel en Belgische “Gold Label” kaviaar, geklankeerd door een Américain van kalf met sojagelei. De Américain in het bijzonder was een voltreffer met een geprononceerde doch gebalanceerde en afgeronde smaak. Dit gerecht werd geserveerd met een Rey Santo witte wijn die ik enorm kon appreciëren.
Vervolgens kwam er Noorse skrei met hoppescheutjes, zeekool, erwtenpuree en een kwarteleitje met handgepelde garnalen, afgewerkt met een sabayon van Sherry. Opnieuw een subliem gerecht waarbij zeker de perfecte cuisson van de skrei opviel. Wijn was een Petit Chablis van 2005.
Het wit van zonnevis met alikruikjes, groene linzen uit Puy, worst uit Morteau en een boter met rode Bourgogne kon mij niet helemaal bekoren. Dit zal dan vooral gelegen hebben aan de linzen vrees ik. Zelfs met de beste wil van de wereld blijf ik dit een inferieur product vinden die me teveel doet denken aan vegetarische rakkers.
Het laatste hoofdgerecht was opnieuw een voltreffer. Een voortreffelijke met laurier gebraden, licht gerookte jonge duif met witloof en beukenzwammen. Risotto met truffel, kroketje van de gekonfijte billetjes en schuim van Parmezaan. De rode wijn – Patu van 2004 – bracht een echte explosie teweeg (niet moeilijk met een alcoholpercentage van 14,5) en paste vlekkeloos bij dit gerecht.
We sloten af met 2 heerlijke desserts:
- Met nougatinemousse gevulde, gedroogde pruimen uit Agen. Specerijenstroop en melkijs.
- Nems van banaan met chocolade, passievruchten en sorbet van limoen
Aanrader!
Deze posts zullen je ook wel interesseren:
- Miramar: de Originele Bouillabaisse van Marseille
- Lekkere Restaurants aan de Belgische Kust – Rabelais – De Haan – Restaurant Recensie
- Restaurant Review: Pazzo – Antwerpen // Lekkere & trendy wijnbar-restaurant
- Restaurant Review: Brasserie La Paix – Brussel: hemelse steak
- Sea Grill Brussel – Restaurant Yves Mattagne – Restaurance Recensie
Comments
Leave a Reply
